نورزدگی میان زمینه و سطح کار در طراحی داخلی
نورزدگی
اگرچه چشمان ما روشنایی را به ویژه میان سطح کار و زمینه آن ترجیح می دهد، اما می تواند با دامنه وسیعی از سطوح روشنایی انطباق یابد. ما می توانیم به حداقل نسبت روشنایی ۱:۲ و نیز حداکثر میزان آن ۱:۱۰۰ یا بیشتر واکنش نشان دهیم. اما لازم به ذکر است که این امر تنها برای مدت زمان معینی میسر خواهد بود و چشمان ما نمی توانند بلافاصله به تغییرات سریع در سطوح نور واکنش نشان دهند. هنگامی که چشم ما با سطح معینی از روشنایی انطباق پیدا می کند، هر گونه افزایش ناگهانی در میزان روشنایی سبب نورزدگی، خستگی چشم و اختلال در کارایی بصری می شود.
دو نوع نورزدگی وجود دارند که عبارتند از: مستقیم و غیرمستقیم. نورزدگی مستقیم در اثر روشنایی منابع نوری در میدان دید معمولی حاصل می شود. هرچه میزان روشنایی منبع نور بیشتر باشد، نورزدگی بیشتر می شود. راه حل های ممکن برای رفع مشکلات ناشی از نورزدگی مستقیم شامل موارد زیر می شود:
منابع روشنایی را خارج از خط مستقیم دید قرار دهید.
در غیر این صورت، از ماندافزارهای نورپردازی حفاظدار یا سپر استفاده شود.
همچنین، روشنایی زمینه منابع نوری را افزایش و نسبت روشنایی در محیط را کاهش دهید.
نورزدگی مستقیم بر اثر روشنایی منابع نوری در زمینه دید معمولی حاصل می شود. کنتراست سطوح روشنایی در موقعیت های خاص مطلوب به نظر می رسد.
راه حل های ممکن برای رفع مشکلات ناشی از نورزدگی

از ماندافزارهای نورپردازی حفاظ دار یا سپر برای کاهش دید مستقیم به لامپ ها یا منابع نوری استفاده کنید.

نسبت روشنایی میان منبع نوری و زمینه را کاهش دهید.

ماندافزارهای نورپردازی را خارج از ناحیه نورزدگی مستقیم قرار دهید.
نورزدگی غیرمستقیم
نورزدگی غیرمستقیم توسط سطحی در چشم ناظر بازتابش شود. اصطلاح بازتاب پوششی گاهی اوقات برای توصیف این نوع نورزدگی به کار می رود، زیرا بازتاب منبع نور، پوششی از تصویر را روی سطح کار ایجاد کرده و در نهایت سبب کاهش در کنتراست لازم برای مشاهده تصویر می شود.
نورزدگی غیرمستقیم زمانی شدت می یابد که سطح کار درخشان و دارای ارزش بازتاب آینه ای بالایی باشد. کاربرد یک سطح کدر و مات می تواند به کاهش بازتاب های پوششی بدون حذف آنها کمک کند.
راه حل های ممکن برای رفع مشکلات ناشی از درخشش بازتابشی شامل موارد زیر هستند:
منبع نور را به گونه ای قرار دهید که اشعه های نور تابشی دورتر از ناظر بازتاب شوند.
از ماندافزارهای نورپردازی غیرمستقیم به ویژه با پخش کننده های نور یا لنزهایی استفاده کنید که سطوح روشنایی آنها پائین است.
سطح کلی نورپردازی بالاسری را کاهش داده و آن را با قرار دادن نور در فاصله ای نزدیک تر به سطح کار جبران کنید.

نورزدگی بازتابشی بر توانایی ما در اجرای کارهای دیداری همچون مطالعه و طراحی اثر می گذارد. تابش و تلألؤ از انواع مطلوب نورزدگی محسوب می شوند.
نورپردازی محدوده با سطح پائین، بر اساس نور کارهای شخصی توسط کاربر قابل تنظیم بوده و راه حل عمومی خوبی به حساب می آید.

منابع نوری روشن و متمرکز در بالا و جلوی سطح کار سبب ایجاد بازتابش های پوششی می شوند.

نور پخش شده
انتشار یعنی اندازه جهت نور و پراکندگی آن هنگام ساطع شدن از منبع خود است. کیفیت نور بر جو بصری اتاق و ظاهر اشیاء درون آن اثر می گذارد. یک منبع وسیع نور همچون ماندافزارهای مهتابی مستقیم/ غیرمستقیمی که از سقف آویزان است، نور پخش شده ای تولید می کند که تخت، یکپارچه و بدون درخشش است. نور ملایم سبب ایجاد حداقل کنتراست و سایه شده در نتیجه درک بافت های سطح را دشوار می کند.
به عبارت دیگر، یک منبع نوری متمرکز همچون نورافکن، نوری جهت دا با انتشاری اندک تولید می کند. نورپردازی جهت دار درک ما را از شکل، فرم و بافت سطح با خلق سایه ها و تنوع روشنایی در اشیاء افزایش می دهد.
اگرچه نور پخش شده برای دید کلی و عمومی مفید است، اما می تواند یکنواخت و خسته کننده نیز باشد. برخی نورپردازی های جهت دار بر تیرگی رنگ ها با خلق تأکیدهای بصری، تتنوع در روشنایی و نیز روشن کردن سطح کار اثر می گذارند. ترکیب نورپردازی پخش شده و جهت دار اغلب و به ویژه زمانی که کارهای متنوعی در اتاق انجام می شوند، مطلوب و اثربخش به نظر می رسد.

منابع نوری متمرکز، نورپردازی جهت دار خلق می کنند.

سطوح وسیع نور، روشنایی پخش شده ایجاد می کند.

روشنایی پخش شده، کنتراست و سایه ها را کاهش می دهد.

نورپردازی جهت دار، تأکید بر فرم و بافت را افزایش می دهد.

 

طراحی دکوراسیون داخلی    طراحی داخلی اداری    طراحی داخلی منزل     طراحی داخلی مغازه    بازسازی ساختمان   طراحی داخلی رستوران    طراحی داخلی طلا فروشی    طراحی داخلی ویلا     طراحی داخلی مطب

درباره adminsazan

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *