اصول نورپردازی در طراحی دکوراسیون داخلی
نورپردازی
توصیه می شود که نورپردازی همزمان با بقیه دکوراسیون طراحی شود. در واقع، بهتر است این کار در ابتدا، قبل از استقرار مبلمان یا شروع به تزئین هر شیئی انجام شود. این امر مزایایی در بر دارد: هر فضای درون اتاق آسانتر می شود، قرارگیری اشیاء را می توان با بیشترین جزئیات انجام داد، جلوه برای هماهنگی با تلاش کمتر به دست می آید و حتی می توانیم در هزینه ها صرفه جویی کنیم.
معمولاً، نورپردازی به اواخر فرایند تزئینی موکول می شود یا به منزله آیتم مجزا نگریسته می شود. نورپردازی خواه در ابتدا طراحی شود یا نشود، نباید برای ما مسأله ای غیر قابل حلّی باشد. اگر از چند قانون اصلی پیروی کنیم، طراحی نورپردازی موفقیت آمیز کار ساده ای است.

در ابتدا، باید نقشه ساختمان را در نظر بگیریم. طرح معماری، ایده کلی نحوه نورپردازی هر اتاق را فراهم می-کند، با توجه به اینکه محل قرارگیری مبلمان و لوازم را در ذهن خود داریم. می بایست وجود نور طبیعی در طول روز را بررسی کنیم و سپس درباره اینکه به چه نوع مصنوعی نیازم داریم، تصمیم بگیریم. نور متنوع ترین عنصر در میان همه عناصر مورد استفاده برای تزئین محیط است. هرچند، نور مصنوعی تنها منبع ما نیست. نور خورشید نیز مفید خواهد بود اگر نحوه کنترل اثرات آن را یاد بگیریم. در نهایت، نور خورشید خانه ما را برای قسمت اعظم روز روشن می کند که روح زندگی را در آن می دمد و شدت آن را بر اساس زمان روز و فصل سال اصلاح می کند. بنابراین، باید جهت تابش نور خورشید از درها و پنجره ها را دریابیم و سعی کنیم در هنگام آرایش فضا در خانه، حداکثر استفاده را از آن ببریم.
فرض کنید ارزیابی درستی از نور طبیعی در خانه خود داریم. سپس باید تصمیم بگیریم که کدام نوع نورپردازی مصنوعی مورد نیاز است، با توجه به این نکته که نورپردازی به ایجاد اتمسفر نیز کمک می کند. نور شدید، انرژی را القا می کند و تمایل به تشویق به کار یا فعالیت پرانرژی دارد. نورپردازی ضعیف باعث القای حس آرامش می شود، هرچند اگر بیش از حد باشد می تواند خواب-آور باشد. نور بسیار قوی موجب می شود که چشمان خود را به سمت دیگری بگردانیم و حس عدم راحتی از نظر جسمی و عاطفی را القا می کند. کنتراست های تند بین نور و سایه می تواند اتمسفر بسیار متمایز را ایجاد کند، هرچند اگر بیش از حد باشد، می تواند خسته کننده شود.
سه نوع اصلی نورپردازی هنگام جستجو برای مناسب ترین ترکیب وجود دارد: نورپردازی عمومی برای فراهم کردن نور و هماهنگی یکنواخت؛ نورپردازی محلی که برای فعالیت های خاص نظیر مطالعه یا دوخت و دوز مورد استفاده قرار می-گیرد و نورپردازی تزئینی که برای انتخاب اشیاء یا نواحی خاصی به کار گرفته می شود.
همه لامپ ها یا لوازمی که برای دستیابی به این جلوه های مختلف نیاز داریم، فراهم هستند. لامپ های معلق، نورپردازی عمومی مناسبی را فراهم می کنند اما تمایل به ایجاد سایه دارند و برای اموری مانند مطالعه و دوزندگی کمک کننده نیستند. میزان نورافشانی بستیگ به نوع لامپ مورد استفاه و ارتفاع آن دارد. چراغ های رومیزی نواحی تعریف شده را که باید نور کافی داشته باشند، روشن می-کنند که بر اساس سایبا ن های بکار رفته، می تواند رو به بالا، روبه پائین یا از پهلو باشند. لامپ های استاندارد می توانند نور عمومی یا جهت دار فراهم کنند زیرا برخی از آنها نورافکن هایی دارند که برای متمایز کردن نواحی یا اشیای خاصی قابل استفاده هستند. لامپ های دیواری برای نورافشانی به سقف یا کف به کار می روند. لامپ های فلورسنت نیاز به مدار ویژه ای دارند که بزرگ است و پنهان کردن آن دشوار است اما با دوام و بنابراین ارزان تر از لامپ-های معمولی هستند. به علاوه، مدل های بسیار کوچکی نیز وجود دارد که پنهان کردن آنها آسان است.
نورافکن ها تصویر مناسبی از نقش دوگانه ای که با نورپردازی قابل اجرا است فراهم می کنند، هرچند آنها اساساً کاربردی هستند اما برای ایجاد اتمسفر نیز قابل استفاده اند. مدل هایی برای لامپ های رشته ای معمولی و مدل-های دیگری برای لامپ های رشته ای بزرگ با انعکاس دهنده و نیز مدل هایی برای لامپ های هالوژن وجود دارد که پرتو بسیار باریکی را می افشانند. نورافکن های قابل تنظیم فضای کمتری را در سقف نسبت به نمونه های توکار اشغال می کنند اما اگر برای نورافشانی بر گیاهان یا گوشه ها از پایین به کار گرفته شوند، می توانند جلوه های بسیار تزئینی را ایجاد کنند.

 

طراحی داخلی   دکوراسیون داخلی اداری    دکوراسیون داخلی منزل    طراحی ویترین مغازه    بازسازی ساختمان    طراحی داخلی رستوران     طراحی داخلی طلا فروشی    طراحی داخلی ویلا    طراحی داخلی مطب

درباره adminsazan

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *