اصول نورپردازی و تعادل روشنایی
سطوح عمودی به لحاظ بصری از عناصر برجسته در فضا محسوب می شوند. نورپردازی باید یکپارچگی صفحات عمودی و روکارهای برجسته را حفظ کرده و از ایجاد تغییرات فضایی همچون دالبرهای روی دیوارها جلوگیری کند. روش های کاربردی در این زمینه عبارتند از:
نور در جهت مخالف دیوارهای فضا تابیده شود.
دیوارتابی های روی یک دیوار را می توان با نورپردازی های غیریکنواخت روی دیوار دیگر ترکیب کرد.
برقراری تعادل بین پیرامون و مرکز فضا
سطوح افقی نورپردازی در فضا بر جزئیات، افراد و حرکت آنها تأکید کرده و طرح معماری را برجسته تر نمایان می سازند.
سطوح عمودی و بالاسری را به منظور تأکید بر فرم معماری می توان روشن کرد.

نسبت درخشایی
تفاضل درخشایی، نسبتی میان یک درخشان و درخشایی دیگر است.
درخشایی ها را در برخی نقاط در فضا به منظور افزایش جذابیت بصری و ممانعت از خستگی چشم تغییر دهید.
صفحات کامپیوتری تمایل به بازتاب بخش های روشن دارند. اگرچه این مشکل در گذشته بیشتر بوده و امروزه طراحی صفحات درخشان تر با زاویه تنظیم بهتر، مسأله را تا حدودی برطرف کرده است اما استفاده از ماندافزارهای نورپردازی مستقیم به رفع این مشکل کمک می کند.
سایه ها
طرح های نور و سایه در خلق جذابیت بصری با کاربرد بافت و فرم سه بعدی اشیاء نقش دارند.

بازده انرژی
نورپردازی ۲۰ درصد انرژی مصرفی ساختمان را به خود اختصاص می دهد. آئین نامه های ساختمانی، مقدار وات مصرفی برای نورپردازی را محدود کرده اند. معیار حفظ انرژی با انتخاب منابع نوری، مقدار و نوع ماندافزارهای نورپردازی، ارتباط بسیار نزدیکی دارد. از این رو، طراحان باید در هنگام طراحی نورپردازی ساختمان از میزان انرژی مصرفی آن آگاه باشند.
از میزان وات موجود برای تأمین نور در زمان و مکان مورد نیاز استفاده کنید. مصرف نور غیرضروری را کاهش دهید.
میزان نور را در روشنایی فضا در روز کنترل کنید.
منابع نوری را با دقت انتخاب کرده و با احتیاط آنها را نصب کنید.
نورپردازی را با دیمرها وسیله ای برای تنظیم شدت نور بدون تأثیر بر توزیع آن زمان سنج ها و حسگرهای ورود ساکنان کنترل کنید.

حسگرهای ساکنان می تواند فعالیت ما را در ناحیه ای مشخص شناسایی کرده و با ورود فرد به داخل اتاق چراغ ها را روشن کند. آنها به محض خارج شدن آخرین فرد از محوطه چراغ ها را خاموش می کنند که در کاهش مصرف انرژی مؤثر است.
درخشانی، مقیاسی از نور تابشی روی سطح بودهو نحوه روشن شدن یک سطح را تعیین نمی کند. یک سطح تیره در مقایسه با سطحی روشن، بخش وسیعی از نوری که روی آن تابیده می شود را بازتاب نمی کند. موقعیت قرارگیری کار و تیزبینی ناظر تعیین کننده سطح درخشان مورد نیاز است.
جهت گیری و کارهای بصری ساده: سطوح درخشان تقریباً اهمیت چندانی ندارند.
کارهای بصری معمولی: ظاهر بصری مهم است اما سطوح درخشان با نوع کار تغییر می کنند.
کارهای بصری خاص: سطوح با درخشانی بالاتر برای کارهای بسیار کوچک و یا با کنتراست بسیار پائین برای عناصر خاص کاربرد دارند.

طراحی داخلی   دکوراسیون داخلی اداری    دکوراسیون داخلی منزل    طراحی ویترین مغازه    بازسازی ساختمان    طراحی داخلی رستوران     طراحی داخلی طلا فروشی    طراحی داخلی ویلا    طراحی داخلی مطب

درباره adminsazan

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *